تبلیغات
دانشجو Bia2univ - علف کشهای مزارع برنج
تاریخ : شنبه 5 بهمن 1392 | 04:50 ب.ظ | نویسنده : مهرداد كرمی

علف کشهای برنج براساس روش مصرف به خاک مصرف و برگ مصرف تقسیم می گردند

 rice

الف) علف کشهای خاک مصرف توصیه شده برای زراعت برنج عبارتند از :

بن سولفورون متیل (لونداکس)، سینوسولفورون (ستاف) ،اکسادیاژیل (تاپ استار)، اگزادیازون(رونستار)  ، تیوبنکارب (ساترن )

علف کش های خاک مصرف از طریق هدایت آنها با دست و به صورت نمک پاش بر روی خاک و آب کرتهای شالیزار و کاهش سطح تماس با برنج (بنتیوکارب ، اکسادیاژیل ، بوتاکلر و ...)انتخابی عمل می کنند . درواقع در اینجا تفاوت در مرحله زندگی گیاه زراعی و علف هرز  بیشتر از علف کش بوده و در انتخابی عمل کردن آن نقش دارد .

 ب) علف کشهای "برگ مصرف"  زراعت برنج در ایران شامل :

پروپانیل (استام اف -34)، بنتازون (بازاگران )وu46  باترکیب 2-4-D +MCPA است . علف کشهای برگ مصرف در مراحل رشد رویشی برنج برروی اندامهای هوایی گیاه زراعی و علف هرز مصرف شده و بدون آسیب جدی به گیاه زراعی ، علف هرز را کنترل می کنند . استفاده از سمپاش با نازل مخصوص علف کش در کارآئی این علف کش ها نقش اساسی دارند (4). ترکیبی از علف کشهای خاک مصرف و برگ مصرف به صورت متوالی در کنترل شیمیایی علفهای هرز دارای کارآیی بالاتری بوده و در کاهش هزینه وجین دستی مؤثرا ست. در صورتی که علف هرز و گیاه زراعی همسن باشند خسارت گیاه زراعی مشابه  بیشتر از علف هرز خواهد بود بنابراین دقت در سن گیاه زراعی وعلف هرز دراینجا مهم است بطوریکه علف هرز حداکثر دو برگی و گیاه زراعی حداقل سه برگی باشد و هر دو در مرحله رشدی یکسان نباشند  (3) .

 

مدیریت علفهای هرز در خزانه برنج :

كنترل علفهای هرز در خزانه بسیار مهم است و در صورت عدم كنترل علف‌های هرز در خزانه این احتمال وجود دارد كه برخی از آنها از جمله سوروف همراه برنج نشاء گردند. ضمن آنكه حضور علف‌های هرز در خزانه موجب ضعیف شدن برنج شده و خسارت آن قابل توجه است. علف‌كشهای تیوبنكارب، پروپانیل، اگزادیازون و بوتاكلر در خزانه قابل استفاده هستندو میزان مصرف آنها همانند میزان مصرف آنها در زمین اصلی است. مصرف علف‌كشهای تیوبنكارب، بوتاكلر و اگزادیازون سه روز قبل از بذرپاشی در خزانه ها توصیه شده‌است.

پس از مصرف علف‌كش باید اجازه داده‌شود تا آب هر كرت بطور طبیعی در خاك نفوذ كرده تا علف‌كش نیز به همراه آن بر روی سطح خاك تشكیل لایه‌ای از سم دهد. در این صورت هنگام جوانه‌زنی علفهای هرز و در زمان خروج از خاك، ساقه‌چه(یا ریشه‌چه) علف‌هرز در اثر تماس با علف‌كش قرار گرفته و از بین می‌رود. بذور جوانه دار برنج نسبت به بذور جوانه نزده نسبت به علف کش تحمل بالاتری دارند (2) .

آماده سازی زودهنگام محل خزانه و غرقاب تناوبی موجب تحریک رشد بذر علفهای هرز و کنترل آنها با علف کشهایی میگردد که در بالا ذکر شده اند . علف کش پروپانیل به صورت برگ مصرف و به میزان 5/1 – 1 سی سی در مترمربع خزانه و تا مرحله 3-2 برگی سوروف قابل مصرف است . علف کش نباید در زمانی مصرف شود که 5 تا 6 ساعت بعد از مصرف احتمال بارندگی وجود دارد .

هوای سرد اول فصل برای کارآئی پروپانیل محدود کننده است و  هوای گرم زیر پلاستیک نیز اثرات سوزانندگی علف کش روی برنج را افزایش می دهد .برنج از مرحله 4-3 برگی به علف کش متحمل می شود. واقعیت آن است كه از دیدگاه بسیاری از كشاورزان تفاوتی بین علف‌هرز باریك برگ و پهن‌برگ یا جگن نیست، مگر آنكه مرگ یكی و زنده‌ ماندن دیگری را در اثر مصرف علف‌كش به چشم خود ببیند.

امروزه این وضعیت در گیلان و مازندران وجود دارد. مصرف مداوم گراس‌كشها موجب افزایش جمعیت جگن ها و پهن‌برگ ها شده و علف‌كشهای رایج قدیمی قادر به كنترل آنها نیستند و كشاورزان این تغییر فلور و فراوانی جمعیت علف‌هرز را خود درك كرده‌اند. لذا باید سعی شود با اطلاع‌رسانی صحیح استفاده بهینه از سموم جدیدتر بشود در غیر این صورت مصرف نادرست علف‌كش و كنترل نسبی علف‌هرز نیز ممكن است رضایت كشاورز را جلب نموده و استفاده كافی از علف‌كش به عمل نیاید(4).

 

کاربرد علف کش ها در نشاء کاری ماشینی برنج :

در دسترس بودن آب قبل و بعد از کاربرد علف کش ، عاملی ضروری در تأثیر علف کش می باشد . تیوبنکارب (6/3 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار ) به اضافه بن سولفورون – متیل (04/0 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار ) یا بوتاکلر (9/2کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار ) به اضافه بن سولفورون – متیل (04/0 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار ) در مخزن مخلوط گردیدند و قبل از جوانه زنی علف هرز ، استفاده شدند و در کنترل کل فلور علف هرز در برنج با نشاء کاری ماشینی عالی عمل کردند (2).

غرقاب مداوم در برنج نشاءکاری شده با ماشین در مقایسه با نشاءکاری دستی  سبب رشد کمتر گیاهچه های برنج و سایه اندازی می شود . تیمارهای ترکیبی علف کشها شامل تیوبنکارب (بوتا کلر )با یکی از علف کشهای سولفونیل اوره برای کنترل جوامع علف هرز ضرورتاً نیاز می باشد . کاربرد علف کش bispyribac  (04/0 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار) 20 روز بعد از نشاءکاری تیماری امیدوار کننده است . این تکنولوژی از سوی کشاورزانی که نشاء کاری ماشینی دارند ، خصوصاً در مقیاس های بزرگ ، مورد پذیرش قرار گرفت(2).

 

کاربرد علف کشها در کشت مستقیم برنج :

علف کشها تنها گزینه منطقی کنترل علف هرز در برنج بذر پاشی شده هستند . تیو بنکارب (ساترن) تنها علف کش قابل دسترس در مصرف برای کنترل گونه سوروف در برنج بذر پاشی شده می باشد با این حال ممکن است مشکلات خاصیت انتخابی رخ دهد  زیرا از مرحله جوانه زنی تا مرحله 5/1 برگی بالاترین حساسیت را به تیوبنکارب دارد .

کمترین خاصیت انتخابی و بیش از 60% خسارت به برنج    می تواند زمانی رخ دهد که تیوبنکارب قبل از مرحله یک برگی برنج  به ویژه وقتی آب قسمت برگی آن را پوشانده است بکار رود (2).

کاربرد تیوبنکارب در گیاهان بالغ تر برنج ( مرحله 3-2 برگی ) مطمئن تر است ، اما وقتی که به مقدار کم (4/2کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار ) بکار برده شود روی علف های هرز خانواده گرامینه هم بی اثر است . برای اجتناب از این مشکل و افزایش تحمل محصول ، کاربرد پیش از کاشت یا کاربرد تقسیطی(پیش از کاشت و پس از سبز شدن ) تکنیک های نوید بخشی در برنج بذرپاشی شده هستند . بعد از گل آب کردن ، ارتفاع آب غرقاب به ده سانتی متر افزایش داده شده و تیوبنکارب یکباره (6/3کیلوگرم ماده موثره در هکتار )  و یا بصورت تقسیطی (8/1کیلوگرم ماده موثره در هکتار ) 4 روز قبل از بذر پاشی استفاده می شود . 4 روز بعد از کاربرد علف کش ، بذور جوانه دار شده برنج در داخل آب تازه پخش می شود . آب غرقاب بعد از بذرپاشی هر سه روز یکبار تعویض می شود و مزرعه پس از 2روز به مدت 2 روز زهکشی می شود .

مزرعه برنج تا 35 روز بعد از کاشت به فواصل 7-5 روز غرقاب شده و پس از آن غرقاب دائمی انجام می گیرد . کنترل عالی علف هرز و عملکرد عالی دانه در مقایسه با شاهد ، با کاربرد تیوبنکارب (4/2کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار )  در مرحله 2 برگی برنج بدست آمد(2).

بن سولفورون – متیل و پیرازوسولفورون علف کشهای نوید بخش قبل یا بعد از جوانه زنی برای توقف رشد علفهای هرز  مشکل زا  از قبیل سوروف و جگن ها می باشند. مخلوط تیوبنکارب  بن سولفورون – متیل یا  پیرازو سولفورون در مزارع برنج بذر پاشی شده  علیه طیف وسیعی از علفهای هرز ارزیابی گردیده و برای مزارع دارای علف های هرز پهن برگ و یا جگن های چندساله توصیه شده است . فنوکساپروپ – پی – اتیل که یک علف کش جدید نوید بخش علیه گرامینه ها است که کاربرد آن در برنج مسن تر از مرحله چهاربرگی و علف هرز گرامینه قبل از مرحله چهار برگی می باشد (2).

 

کنترل شیمیایی علفهای هرز در شالیزارهای غرقاب :

 علف کشها را بطور تلفیقی با روش های غیر شیمیایی برای کنترل علفهای هرز به کار می برند . رقابت علفهای هرز در مراحل اولیه رشد برنج سبب کاهش عملکرد آن می گردد . این مرحله در حدود سی روز می باشد. در ایران برنج تحت سیستم غرقابی مداوم کشت می شود که مصرف علف کشها را محدود می سازد . این محدودیت ها در مراحل بعد از کاشت و بعد از آنکه برنج و علفهای هرز سبز شده و تا بالای سطح آب رشد کرده اند ، بروز می کنند . علف کشهایی که در زراعت برنج به مصرف می رسند ، اگر با دزهای بالاتر از معمول مصرف شوند موجب ایجاد مسمومیت در برنج خواهند شد . اگربه برنج های با رشد ضعیف و تحت تنش سمپاشی گردند باعث وارد شدن خسارت به آن می گردند همچنین درجه حرارتهای بالا سبب افزایش سمیت آنها می شود و دماهای پائین از قدرت اثر آنها می کاهند(2).

 

اهمیت عمومی علف‌های هرز در فرهنگ شالیكاران :

به دلیل ویژگیهای خاص علف‌های هرز معمولاً آنها  قبل از گیاه زراعی در مزرعه به خوشه می‌روند. حضور علف‌هرز در مزارع نشان دهنده بی‌كفایتی كشاورز در مدیریت مزرعه است. معمولاً كشاورزان دارای مزارع آلوده به علف‌هرز از سوی همسایگان خود مورد تمسخر قرار گرفته و آن را نشانه ناتوانی آنها در مدیریت مزرعه می‌دانند كه به دلیل نقش زنان در كنترل علف‌های هرز این قضیه دارای حساسیت ویژه‌ای است. به همین دلیل معمولاً آنها با وجین دوم و یا وجین نقطه‌ای اجازه ادامه رشد و بقاء به علف‌هرز باقیمانده در مزرعه را نمی‌دهند. كارگران وجین‌كن فصلی در صورت عدم موفقیت كامل در تشخیص و وجین علفهای هرز، امكان كار برای سالهای آتی را از دست خواهند داد (4).

 

کاربرد علفکشها و بروز عارضه کوتولگی برنج :

بررسی های انجام شده در مؤسسه تحقیقات برنج نشان می دهدکه علف کش تیوبنکارب(ساترن) عامل عارضه کوتولگی برنج با علائم رنگ سبز تیره ، تولید پنجه زیاد و خشبی ، پیچیدگی برگها ، ارتفاع کوتاه ، خشکیدگی و مرگ برخی گیاهچه ها ، خوشه های دفرمه ، دیررسی ، افزایش در صد پوکی و ... است. این عارضه در کشورهای ژاپن و امریکا دارای سابقه طولانی است . شیوع عارضه بیشتر در خاک های دارای ماده آلی زیادو باتلاقی بروز می یابد .

 این عارضه به شدن تحت تأثیر زمان مصرف علف کش، سطح آب کرتها هنگام مصرف علف کش ، دوز علف کش ، نوع خاک و برخی عناصر غذائی قرار می گیرد . توصیه می شود در اراضی حساس و دارای سابقه کوتولگی از مصرف علف کش تیوبنکارب بویژه قبل و همزمان با نشاءکاری خودداری گردد . مصرف علف کش در کرتهای غرقاب و حداقل 4 روز پس از نشاءکاری به میزان زیادی از شدت عارضه می کاهد .

محققین تجزیه علف کش تیوبنکارب توسط میکروارگانیزم های خاکزی را دلیل عارضه دانسته و علف کشهایی مثل اکسادیاژیل که ساختمان شیمیایی مشابه تیوبنکارب (حلقه بنزنی و کلر ) دارند را دارای پتانسیل ایجاد اختلالات فیزیولوژیک همانند کوتولگی می دانند . بررسیها در خصوص روشهای مدیریت عارضه در مزارع مؤسسه تحقیقات برنج ادامه دارد(5).

 

آینده تولید برنج و معضل علف‌های هرز :

آینده تولید برنج با مجموعه‌ای از ابهامات روبروست كه برخی از آنها فنی و علمی و گروهی دیگر با مسائل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ارتباط دارند مسائل غیرفنی به دلیل غیر اقتصادی و غیررقابتی بودن تولید برنج در مقایسه با محصولات باغی شمال كشور، تبدیل اراضی زراعی به اراضی تجاری و مسكونی، افزایش جمعیت و ورود توریست و متقاضیان فراوان خانه‌های ویلائی، عدم تمایل نسل جدید به كارهای فیزیكی سخت همانند زراعت برنج، و ... كه از اهداف این بحث خارج است(4).

 

 

از جنبه مدیریت فنی علفهای هرز دو مشكل جدی آینده زراعت برنج را تهدید می ‌كند:

1) مقاومت به علف‌كشها:

افزایش مصرف علف‌كشهای سولفونیل‌اوره ممكن است در آینده نزدیك ما را با مشكل مقاومت علفهای هرز به علف‌كشها مواجه نماید. كارآیی خوب این گروه از علف‌كشها در كنترل پهن‌برگها و جگن‌ها موجب پذیرش همگانی این علف‌كشها در فاصله كوتاهی پس از معرفی آنها گردید. امّا برخلاف علف‌كشهای قبلی كه به دلیل داشتن چندین نقطه اثر احتمال مقاومت به آنها بسیار ضعیف است و عملاً نیز تاكنون با مشكل جدی مواجه نشده‌ایم، به دلیل داشتن محل اثر خاص و محدود این گروه از علف‌كشها بسیار متحمل به‌نظر می‌رسد كه در آینده نزدیك مقاومت علفهای هرز به علف‌كشها شیوع پیدا كرده و علف‌كشها قادر به ایفای نقش خود نباشند(5).

 

2) شیوع گونه‌ای جدید از سوروف :

این نوع علف هرز به نام « سوروف برنج » در آینده كارآیی وجین دستی را كاهش داده و خسارت آن بر برنج افزایش خواهد یافت. سوروف برنج به دلیل مقاومت به غرقابی، تحمل بیشتر به علف‌كشها و شباهت زیاد به برنج، هنگام وجین دستی قابل تشخیص نبوده و حتی ممكن است به‌ جای برنج نشاء گردد. جمعیت این علف‌هرز اكنون درحال افزایش بوده و یك مشكل جدی زراعت برنج در كشورهای توسعه یافته است(4).

 

 

کاهش مصرف علف کشها در زراعت برنج :

ذکر این نکته بسیار مهم در اینجا ضروری است که مقدار علف کشهای خاک مصرف تا نصف میانگین دوز توصیه شده قابل اجرا بوده و این مهم فقط در صورت کاربرد علف کش در زمان مناسب و حفظ «غرقاب یکنواخت» در هفته های نخست پس از نشاءکاری میسر است . غرقاب به تنهائی موجب کاهش در رشد علف های هرز به میزان 60 – 40 درصد می گردد که در صورت   بهره مندی از آب کافی  حتی در دوزهای کاهش یافته علف کش ،کنترل علفهای هرز حاصل خواهد شد (4).

 

 دسته بندی علف کشها در رابطه با مساحت سمپاشی شده :

علف کش ها به صورت سراسری ، نواری ، نقطه ای و هدایت شده و لایه ای در زیر خاک پاشیده   می شوند . تیمارسرتاسری که تیمار پتویی نیز گفته می شود به سطح کل مزرعه پاشیده می شود (3).

تیمار نواری : به معنای آن است که علف کش به صورت نوار باریکی بر روی خــاک پـاشیده      می شود . بین ردیفهای معمولاً سمپاشی نمی شود   ولی  بعداً برای کنترل علفهای هرز بین ردیف ها از کولتیواتور استفاده می شود . این روش هزینه صرف شده به علف کش را کاهش می دهد زیرا مساحت نوارسمپاشی شده معمولاً یک سوم مساحت کل مزرعه است(3).

 

تیمار نقطه ای :

 سم پاشی به نقاط معینی از مزرعه است که به علف هرز خاصی آلوده شده است . تیمار نقطه ای در کنترل علفهای هرز بسیار مؤثر می باشد و از وارد شدن بیش از حد علف کشها به محیط زیست جلوگیری می شود (3).

 

تیمار هدایت شده:

 یک علف کش عمومی به قسمت معینی از مزرعه هدایت می شود مانند پاشیدن راندآب در بین ردیف های کاشت که با گیاه اصلی برخورد نمی کند  ولی علفهای هرز را ازبین      می برد (3).

 

تیمار لایه ای:

 به کمک یک خیش مخصوص علف کش به صورت لایه نازکی در چند سانتی متری زیز خاک قرار داده می شود. با این روش بعضی علفهای هرز چند ساله سخت به طور مؤثر کنترل می شوند به عنوان مثال کنترل پیچک صحرائی با تریفلورالین یا دیکلوفنل را می توان ذکر کرد . این روش همچنین تیغه سمپاشی نامیده می شود. بعضی اوقات برای کنترل علفهای هرز و ازبین بردن دانه های آنها ، علف کش ها به خاک تزریق می شوند . معمولی ترین ماده شیمیایی که به خاک تزریق می شود ، میتیل برومید است .

به علت سمی بودن این علف کش را به زیر خاک تزریق و سطح خاک با یک پلاستیک غیر قابل نفوذ به گاز پوشانده می شود . لازم است که پوشش پلاستیکی مدت 48- 24 ساعت روی خاک باقی بماند تا علفهای هرز به خوبی نابود گردند . برای نابودی علفهای هرز لازم است که خاک مرطوب باشد  زیرا اگر دانه ها خشک باشند،  مقاومت بیشتری در مقابل گازها از خود نشان خواهند داد (3).

 

نتیجه گیری و پیشنهادات : 

بررسیها  نشان می دهد که بیش از نیمی از کشاورزان علف کشها را قبل از نشاءکاری مصرف و ا ز کارآئی علف کش در کنترل علف هرز در صورت مصرف قبل از نشاءکاری رضایت  بیشتری دارند. مصرف زود  هنگام علاوه برآنکه از نظر اقتصادی و کنترل علف هرز کارآئی مطلوبی نخواهد داشت ، دارای معایب متعدد دیگری نیز می باشد که ازجمله آنها :

1. در مواردی که فاصله آماده سازی زمین با نشاءکاری طولانی بوده و احتمال آن می رود که به دلیل رشد بیشتر علف هرز ، مصرف علف کش پس از نشاءکاری قادر به کنترل علف هرز نخواهد بود ، در اینصورت توصیه می شود نیمی از علف کش را پس از آماده سازی زمین و قبل از نشاء ونیم دیگر را پس از نشاءکاری و با آغاز رویش علفهای هرز مصرف کنند . رعایت حداقل 24 ساعت فاصله بین پادلینگ و زمان مصرف علف کش جهت تثبیت خاک سبب حفظ کارآئی علف کش می شود .

 

2. علف کش های مصرفی برنج که با دست و به صورت نمک پاش (قطره پاش ) مصرف می شود ، در صورت وجود آب کافی بطور یکنواخت در سطح مزرعه پخش شده و کارآیی کافی خواهند داشت . مصرف این علف کشها قبل از نشاءکاری که معمولاً آب کای در سطح کرتها وحود ندارد و یا باید آب کرتها تخلیه گردد تا عمل نشاء کاری به خوبی انجام گیرد ، در عمل امکان توزیع یکنواخت  علف کش را فراهم ننموده و علف کش کارآیی کافی نخواهند داشت .

 

3. آماده سازی خاک در شمال کشور (عمل پادلینگ و تسطیح خاک ) معمولاً قبل از نشاءکاری و یا با کمترین فاصله زمانی نسبت به زمان نشاء انجام می گیرد . این روش آماده سازی خاک موجب کنترل کامل علف های هرز در زمان نشاءکاری شده و در صورت غرقاب زودهنگام پس از از پادلینگ به مدت 6-3 روزپس از نشاءکاری نیز علف هرزی در مزرعه حضور نخواهد داشت بنابراین مصرف علف کش بلافاصله پس از نشاءکاری و یا قبل از نشاءکاری ضرورتی ندارد .

 

4. علف کشهای انتخابی موجود تا مرحله دو برگی (قبل از دو برگی کامل) قادر به کنترل علفهای هرز موجود هستند بنابراین بهتر است پس از جوانه زنی علفهای هرز و قبل از دوبرگی شدن آنها علف کش ها مصرف شوند تا جمعیت بیشتری از گیاهچه های هرز جوانه زده و یا در حال جوانه زنی در معرض تماس با علف کش قرار گیرند .

 

5. نکته قابل توجه آن  است که علف کشی که قادر به کنترل بذور علفهای هرزدر حال خواب در داخل شالیزار با شد در دنیا وجود نداشته و همه علف کشها روی بذر جوانه زده و گیاهچه در حال رویش علف هرزتأثیر می گذارند  بنابراین مصرف زود هنگام علف کش برروی بذر جوانه نزده دارای توجیه علمی نیست .

 

6. نکته بسیار مهم آن است که به دلیل سیستم آبیاری سنتی کرت به کرت و حرکت آبها در کرتها ، عملاً علف کشها در معرض آبشویی قرار داشته و با جریان آب احتمال کاهش غلظت علف کش به کمتر از حد مؤثر و کنترل نشدن علف هرز بسیار زیاد است  بنابراین بهتر است چند روز پس از نشاءکاری و پس ار تثبیت کامل برنج ، با غرقاب یکنواخت مزرعه اقدام به مصرف علف کش نمود که خطر آبشویی نیز کمتر است .

 

7. در سیستم کشت نشائی و به ویژه در هوای آفتابی ، گیاهچه های برنج پس از انتقال از خزانه به زمین اصلی با تنش مواجه و حالت پلاسیدگی موقتی پیدا کرده  و تا حدی بر سطح خاک یا آب می افتند . مصرف علف کش در این مرحله موجب تماس و جذب بیشتر سم از طریق اندامهای هوائی برنج شده و آسیب زیادتری به برنج وارد می آورد که رشد مجدد گیاهچه برنج را به تأخیر خواهد انداخت . با رعایت فاصله مناسب در زمان مصرف علف کش پس از نشاءکاری ، تحمل گیاه زراعی به علف کش به مراتب افزایش می یابد .

 

8 . انجام وجین دستی حدود 4-3 هفته پس از نشاءکاری که امروزه در شمال اتفاق می افتد بیانگر این نکته مهم است که علف کش در کنترل علف هرز هدف مؤثر نبوده و یا از حداکثر کارآیی علف کش استفاده نشده است  زیرا اولاً علف کش باید حداقل به مدت 3 هفته در خاک فعال بوده و بتواند در این مدت علفهای هرز را کنترل نماید و ازسوی دیگر علف هرزی که 4-3 هفته پس از نشاءکاری با انجام دادن وجین کنترل گردد ، حدود 2 هفته پس از نشاءکاری و یا زودتر از آن جوانه زده و رشد کرده است . این موضوع بیانگر این واقعیت است که از علف کش های موجود استفاده کافی نشده و به نوعی علف کش از دسترس علف  هرز خارج شده و قادر به کنترل آنها نبوده است .

 

9  . ریشه برنج حساسترین و آسیب پذیر ترین اندام گیاه در مقابل علف کش است . در هنگام نشاءکاری و کندن نشاء از خزانه و انتقال به زمین اصلی، ریشه ها آسیب دیده و پاره می شوند . مصرف زودهنگام علف کش همزمان و یا قبل از نشاءکاری احتمال تماس بیشتر علف کش با ریشه و آسیب به گیاه زراعی را افزایش می دهد .

 

10 . مهمترین اشکال مصرف علف کش در زمان نشاء ( قبل ، همزمان و یا بلافاصله بعد از نشاءکاری ) آنست که میزان تماس مستقیم کارگران و کشاورزان باعلف کش از طریق تماسی و یا تنفسی افزایش     می یابد . امروزه در بسیاری از کشورها زه آب شالیزار پس از مصرف سموم جهت ممانعت از ورود آن به زیستگاه های طبیعی تحت نظارت سازمانهای محیطی است .

 

 منابع و مآخذ :

1) راشد محصل ، م . ح ؛م ، بنایان – 1372- علفهای هرز و کنترل آنها –انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد .

2) علیزاده ، م . ع ؛ ح ، ر، عیسی وند – 1385 – برنج در مصر – انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد .

3) نوجوان ، م – 1380 – اصول مبارزه با علفهای هرز – انتشارات دانشگاه ارومیه .

4) یعقوبی ، ب و همکاران – 1387 – علفهای هرز و علف کشها در زراعت

برنج –  سازمان جهاد کشاورزی ، نشریه ترویجی (شماره  17)




طبقه بندی: زراعت غلات و حبوبات و تنش، 
برچسب ها: علف کشهای مزارع برنج، علف کشها، علف کشهای برنج، برنج، علف کش مزارع برنج، علف کشهای برگ مصرف، علف کشهای خاک مصرف،  

  • paper |